Familieuitbreiding

Onze poes Merel is al een tijdje zwanger. Gisterenavond was ze heel onrustig. Heel aaibaar en ze kwam veel flemen en miauwen. Ondertussen was ze plekjes aan het zoeken, probeerde ze in kasten te geraken enz.
Had ze voor alle zekerheid in de wasplaats gezet waar toch twee a drie mandjes of iets anders voorzien waren voor onze katten. Vanmorgen toch maar eens gaan kijken. Geen Merel te bespeuren in de mandjes. Had ik ze dan toch nog buiten gelaten vroeg ik me af. Maar onze kater Spinoe bleef bij de wasmand staan kijken. Dit is een verticale wasmand die je in de badkamer plaatst om je vuile was in te gooien. En ja, daar zat Merel in. Ik kon ook twee kleintjes zien. Dus ik om 6:20 terug naar boven en Astrid zachtjes gewekt en gewoon twee gedaan met mijn vingers. Ze is nog nooit zo snel opgestaan :-)

Eenmaal beneden konden we nog een derde kleintje zien. Voorlopige balans : 3 kleintjes waarvan 2 grijze tijgertjes en 1 zwart-witje. Net zoals Spinoe en Merel.

Verspreking en grote mond

Vanmorgen wist Erynn met te zeggen dat haar vriendinnetje in de klas niet mee mocht turnen. Ze was namelijk net gerepareerd. Ik vermoed dat ze “geopereerd” bedoelde.

Aan tafel was Leonoor aan de beurt. Ik had net cornflakes in haar kommetje gedaan en wat melk erin gegoten. Maar blijkbaar had ik niet alles overgoten met melk. Ik werd dan ook ter plaatse op mijn fout gewezen : “Wel overal melk op doen he, zeg”. Ja, de driejarigen hebben praat dit jaar….

Gestrand in het zicht van Ten Miles (niet de echte)

Gisteren nog eens een groot toertje gedaan. Zegt mijn vrouw nog : “Doe maar eens een grote toer”. Nu was ik dit al van plan omdat ik maandag overgeslagen had. Belofte maakt schuld.
Eenmaal buiten wist eerst niet goed welke toer ik zou doen. Toch maar richting Berchem alhoewel de zin heel laag was. Na een goede 5 minuten verlaag ik mijn ritme een beetje en voel dat alles wonderwel goed gaat. Geen kleine ongemakjes, rustige hartslag, niet te koud. Ik voel dat ik het lang kan volhouden op dit tempo.
Read more »

Ik heb een grote mond…

Daarstraks even naar de dierenwinkel geweest. Het voer voor de vissen was bijna op. Aan de kassa vraagt de bediende aan onze lieftallige dochters – die er overigens bijna altijd in slagen om het bloed van onder onze nagels te pesten in de dierenwinkel door op de kar te springen, type kar zie Gamma, Hubo of andere DHZ zaken met een licht opstaande verende bodem – of ze een ballon willen. “Jaaa” roepen ze. “En met hoeveel zijn jullie”. “Met 3″.  “Nee met 4″ zeg ik al lachend. “Moet u ook een ballon hebben?” “Maar nee” zeg ik al lachend.

5 Minuutjes later in de auto staan we geparkeerd voor de bakker. Astrid is even naar binnen. De twee oudsten zijn hun ballon aan het opblazen. Bij Leonoor lukt dit nog niet. Waarop ze de ballon aan mij geeft en zegt : “Papa, jij moet mijn ballon opblazen want je hebt een grote mond”.

Tja, daar sta je dan met je grote mond….

Nieuwjaarsdipje

Sinds de feestdagen is mijn conditie terug gezakt. Zal terug wat meer moeite moeten doen voor de Ten Miles.
Gisteren met een kameraad een rondje Berchem gedaan en de teller stond op 10km toen ik terug thuis kwam.
Ik moet eerlijk toegeven dat het me wat moeite heeft gekost om het te volbrengen, vorige week heb ik zelfs op een 6km run even gestapt.
De tijd gisteren was ook niet denderend : 1u13min42s (of iets in die buurt) wat een slordige 8,5 km/h is. Maar mijn gemiddele hartslag is wel blijven steken op 174 en een max van 177. Terwijl dit de vorige runs telkens hoger lag.

Zal nog maar eens wat intervals gaan proberen, mijn snelheid kan hoger.