Daarstraks op weg naar huis met de tram werd ik geconfronteerd met een bedelares. Op zich niet zo bijzonder zal je denken. Maar deze was anders. Niet zittend op de Meir met een bordje waarop in feilloos Nederlands de woorden honger, vluchteling en wat nog allemaal geschreven staat. Het lezen of verstaan kan ze niet, wie maakt die bordjes dan ?
Enfin ik dwaal af. Aan de tramhalte Harmonie zie ik een oudere dame met en stok lopen/manken. Goed ingepakt, hoofddoek om en duidelijk te herkennen als een inwoner van een of ander balkanland. Blijkbaar is ze de tram ook opgestapt want enkele seconden later begint ze achteraan in de tram een aantal woorden te prevelen zoals : “Bosnie”, “Sarajevo”, “pas manger”, enz enz. Duidelijk en luid genoeg dat heel het tramstel het kan horen.
Verbaasde blikken naar achter om te zien wat er gebeurd. Blijkbaar het teken voor de dame om haar collecte te starten. Met het typische lege kartonnen koffiebekertje rammelt zij bij elke reiziger, sommigen geven iets, anderen niet.
De volgende halte stapt ze af en neemt het eerste tramstel onder handen, waarschijnlijk het zelfde ritueel herhalend. Aan de de halte Berchem Kerk stapt ze uiteindelijk af. Ik zie dat ze nog een zakje bij heeft met een brood erin.
Waarom eet ze dat niet op als ze honger heeft ?
Ze heeft duidelijk een manier gevonden om tot bij de mensen te komen ipv af te wachten tot er iemand zou langskomen als ze op de grond zit.
Entries (RSS)